Sinds september 2006 is Simon Boerke onze dirigent.
Hieronder volgt een artikel over Simon, uit de wijkkrant Kersenboogerd.

25 jaar dirigent

Simon Boerke: een hectisch bestaan als muzikant

Als klein jongetje stond Simon Boerke (51) al met een breinaald van zijn moeder, of de kachelpook, te zwaaien als hij zijn favoriete muziek hoorde. Destijds was dat de herkenningsmelodie van het TV programma Openbaar Kunstbezit, met Pierre lansen bijvoorbeeld. En als de fanfare door de straat ging moest hij er naar toe, hoewel hij het eigenlijk ook eng vond. Maar muziek was bij hem thuis dan ook dagelijkse kost.

Zijn vader zong in een koor en speelde harmonium en piano. Bovendien gaf hij zijn kinderen zelf blokfluitles en leerde ze noten lezen. Op de lagere school speelde Simon bazuin in een drumband (een bazuin is een trompet zonder ventielen, die alleen maar grondtonen voort kan brengen). Toen hij 9 jaar was kreeg hij muziekles bij de plaatselijke fanfare in Zaandijk. Daar leerde hij de bugel bespelen, die een veel warmer geluid had. Nog later werd dat trompet en daarmee won hij een beker met het nummer Il Silenzio, dat door Willy Schobbe bekend is geworden. Dat was dan ook zijn grote voorbeeld, evenals Herb Alpert.

Na de lagere school ging hij naar de Individuele Kunstzinnige Opleiding in Amsterdam. Elke dag met de trein en zomers op de brommer. Hij maakte er kennis met hippies en popmuziek. Vooral de Nederlandse groep Exception sprak hem erg aan, vanwege de trompet natuurlijk.

Omdat hij niet meteen door naar het conservatorium kon met een IVKO diploma, ging hij op het Amsterdams Lyceum lessen volgen in muziektheorie en solfège. Dat is het leren onderscheiden van klank op gehoor, het omzetten van klank in noten. Daarnaast had hij een jaar lang verschillende "gewone" baantjes.

In 1976 werd hij toegelaten op de Muziek Pedagogische Academie in Alkmaar en daar ging hij mèt de trompet verder als hoofdvak en de piano als bijvak. Andere vakken waren pedagogiek, methodiek en didactiek, allemaal nodig om les te kunnen geven.

In die tijd speelde hij samen met 4 vrienden in het bandje Preludium, dat voorspel betekent. Ze oefenden in een kerkzaaltje en speelden symfonische rockmuziek en nummers van Santana bijvoorbeeld. Bovendien speelden ze eigen nummers, door Simon en zijn oude schoolvriend geschreven. Ze wonnen er zelfs prijzen mee op plaatselijke talentenjachten. Maar daarnaast speelde hij ook nog trompet bij het Zaans Opera en Opertteorkest. In 1982 studeerde hij af in Alkmaar, na 5 jaar. Vervolgens ging hij verder met de opleiding Directie voor harmonie, fanfare en brassband.

Naast zijn baan als trompetdocent aan verschillende instellingen, begon hij in 1983 voor het eerst als dirigent, bij het fanfareorkest Divertimento in Kudelstaart. Die baan heeft hij later op moeten zeggen, in verband met zijn vele andere werkzaamheden.

Ook heeft Simon nog een paar jaar bij Joop van den Ende gewerkt als trompettist bij de uitvoering van Les Miserables en later als invaller bij the Phantom of the Opera. Dat was 6 dagen per week een fulltime baan! Dus dat betekende schipperen met zijn leerlingen en verlof aanvragen om op tijd 's avonds te kunnen optreden. Hij heeft ervan genoten, maar inmiddels was hij getrouwd en kreeg een zoon. Dat betekende keuzes maken. En omdat je bij Joop van den Ende alleen een tijdelijk contract kreeg, koos hij er voor om verder te gaan als muziekdocent aan verschillende instellingen en in verschillende vakken, waaronder directie.

Hij had er inmiddels een orkest bij gekregen als dirigent: Blaasorkest Aurora in Koedijk. Hetzelfde orkest waar hij afgelopen juni een dubbel jubileum vierde: 2S jaar dirigent en 20 jaar bij het orkest. Op dit moment is hij ook nog dirigent van het koor Popart in West-Grafdijk, het dameskoor van de muziekschool in Heiloo en van de Big Band van de muziekschool in Den Helder. In Hoorn heeft hij regelmatig ingevallen bij het Hoorns Harmonie Orkest. De laatste keer was bij de dodenherdenkingsdienst dit jaar. Zingen doet hij ook. Hij is bariton bij Close Up, een close harmony koor en dat doet hij puur voor zijn plezier.

Er is eigenlijk maar heel weinig muziek waar hij niet van houdt. Hij luistert iedere dag naar muziek, alle soorten: jazz, klassiek, pop. Hoewel hij nooit met een MP3-speler in de trein zal zitten! Alleen tijdens de vakantie heeft hij wel eens een muziekloze dag, onder het wandelen en fietsen. "Het leven in de muziek is een hectisch bestaan,"zegt Simon. "Ik werk als anderen vrij zijn en zelf heb ik daarom weinig vrije tijd. 's Morgens na het ontbijt zit ik de muziek voor die dag door te nemen, ben ik al met de voorbereiding bezig. Daarna heb ik 's middags en 's avonds mijn eigenlijke werk. Concerten en uitvoeringen zijn vrijwel altijd in het weekeinde. Veel mensen denken dat het alleen een hobby is, maar het is hard werken voor weinig geld!"

Net als vroeger thuis heeft ook Simon Boerke een muzikaal gezin. Vrouw Marja heeft hij tijdens zijn werk leren kennen. Zij is inmiddels ook al 21 jaar dirigent. Zoon Rens (18) is drummer, doet natuurlijk een muziekopleiding en treedt regelmatig op bij concerten van zowel pa als ma. Hij heeft ook in Manifesto gespeeld. Wat Simon nog graag zou willen is een cursus barok trompet volgen. Die opleiding duurt zo'n drie jaar, aan het conservatorium. Barokmuziek is tegenwoordig een trend en daar zou dus ook werk in te vinden zijn. Dat is zijn droom voor de toekomst.

Maar hij geniet nog steeds van al het werk dat hij nu doet. "Wat is er mooier dan mensen blij maken"?

door Marijo de Graaf

terug naar 'over popart'
terug naar de homepage